هتل های مشهد
بستن اطلاعیه
مهمان عزیز؛ سلام.
برای دریافت جدیدترین مطالب (طنز،سرگرمی و ...) به کانال پرشین بکس در تلگرام بپیوندید
لینک : @persianbax

سه داستان استیو جابز در سخنرانی دانشگاه استنفورد

شروع موضوع توسط M.Bagheri , ‏6 اکتبر 2011 در انجمن جدید ترین اخبار

  1. M.Bagheri

    M.Bagheri مدیر کل تالار مدیریت کل تالار

    تاریخ عضویت:
    ‏8 آگوست 2011
    ارسال ها:
    21,406
    پسندیده شده:
    50,305
    امتیاز دستاورد:
    233
    جنسیت:
    مرد
    محل سکونت:
    IRAN
    [​IMG]


    استیو جابز در سال ۲۰۰۵ در مراسم فارغ التحصیلی دانشجویان دانشگاه استنفورد شرکت کرد و یک سخنرانی مشهور در آنجا انجام داد. شاید بسیاری از شما قبلا این سخنرانی را دیده باشید اما در چنین روزی خواندن مجدد آن نکات زیادی را به ما یادآوری می کند و کسانی هم که تا به حال آن را ندیده اند می توانند از سخنان استیو جابز لذت ببرند.

    توضیح نارنجی: برگردان این سخنرانی توسط نارنجی صورت نگرفته و متاسفانه به خاطر کپی شدن های متعدد، ما نتوانستیم منبع اصلی ترجمه را پیدا کنیم. بنابراین فقط آن را بازنشر می کنیم: ​
    من امروز خیلی خوشحالم كه در مراسم فارغ التحصیلی شما كه در یكی از بهترین دانشگاه های دنیا درس مي خوانید هستم. من هیچ وقت از دانشگاه فارغ التحصیل نشده ام. امروز مي خواهم داستان زندگی ام را برایتان بگویم. خیلی طولانی نیست و سه تا داستان است.

    اولین داستان مربوط به ارتباط اتفاقات به ظاهر بی ربط زندگی است:
    من بعد از شش ماه از شروع دانشگاه در كالج رید ترك تحصیل كردم ولی تا حدود یك سال و نیم بعد از ترك تحصیل تو دانشگاه مي آمدم و مي رفتم و خب حالا مي خواهم برای شما بگویم كه من چرا ترك تحصیل كردم. زندگی و مبارزه ی من قبل از تولدم شروع شد. مادر بیولوژیكی من یك دانشجوی مجرد بود كه تصمیم گرفته بود مرا در لیست پرورشگاه قرار بدهد كه یك خانواده مرا به سرپرستی قبول كند. او شدیداً اعتقاد داشت كه مرا یك خانواده با تحصیلات دانشگاهی باید به فرزندی قبول كند و همه چیز را برای این كار آماده كرده بود.

    یك وكیل و زنش قبول كرده بودند كه مرا بعد از تولدم ازمادرم تحویل بگیرند و همه چیز آماده بود تا اینكه بعد از تولد من این خانواده گفتند كه پسر نمی خواهند و دوست دارند كه دختر داشته باشند. این جوری شد كه پدر و مادر فعلی من نصف شب یك تلفن دریافت كردند كه آیا حاضرند مرا به فرزندی قبول كنند یا نه و آنان گفتند كه حتماً. مادر بیولوژیكی من بعداً فهمید كه مادر من هیچ وقت از دانشگاه فارغ التحصیل نشده و پدر من هیچ وقت دبیرستان را تمام نكرده است. مادر اصلی من حاضر نشد كه مدارك مربوط به فرزند خواندگی مرا امضا كند تا اینكه آن ها قول دادند كه مرا وقتی كه بزرگ شدم حتماً به دانشگاه بفرستند.

    این جوری شد كه هفده سال بعدش من وارد كالج شدم و به خاطر این كه در آن موقع اطلاعاتم كم بود دانشگاهی را انتخاب كردم كه شهریه ی آن تقریباً معادل دانشگاه استنفورد بود و پس انداز عمر پدر و مادرم را به سرعت برای شهریه ی دانشگاه خرج مي كردم بعد از شش ماه متوجه شدم كه دانشگاه فایده ی چندانی برایم ندارد. هیچ ایده ای كه مي خواهم با زندگی چه كار كنم و دانشگاه چه جوری مي خواهد به من كمك كند نداشتم و به جای این كه پس انداز عمر پدر و مادرم را خرج كنم ترك تحصیل كردم ولی ایمان داشتم كه همه چیز درست مي شود.

    اولش یك كمی وحشت داشتم ولی الآن كه نگاه مي كنم مي بینم كه یكی از بهترین تصمیم های زندگی من بوده است. لحظه ای كه من ترك تحصیل كردم به جای این كه كلاس هایی را بروم كه به آن ها علاقه ای نداشتم شروع به كارهایی كردم كه واقعاً دوستشان داشتم. زندگی در آن دوره خیلی برای من آسان نبود. من اتاقی نداشتم و كف اتاق یكی از دوستانم مي خوابیدم. قوطی های خالی پپسی را به خاطر پنج سنت پس مي دادم كه با آن ها غذا بخرم.

    بعضی وقت ها هفت مایل پیاده روی مي كردم كه یك غذای مجانی توی كلیسا بخورم. غذا هایشان را دوست داشتم. من به خاطر حس كنجكاوی و ابهام درونی ام توی راهی افتادم كه تبدیل به یك تجربه ی گران بها شد. كالج رید آن موقع یكی از بهترین تعلیم های خطاطی را تو كشور مي داد. تمام پوستر های دانشگاه با خط بسیار زیبا خطاطی مي شد و چون از برنامه ی عادی من ترك تحصیل كرده بودم، كلاس های خطاطی را برداشتم.

    سبك آن ها خیلی جالب، زیبا، هنری و تاریخی بود و من خیلی از آن لذت مي بردم. امیدی نداشتم كه كلاس های خطاطی نقشی در زندگی حرفه ای آینده ی من داشته باشد ولی ده سال بعد از آن كلاس ها موقعی كه ما داشتیم اولین كامپیوتر مكینتاش را طراحی مي كردیم تمام مهارت های خطاطی من دوباره تو ذهن من برگشت و من آن ها را در طراحی گرافیكی مكینتاش استفاده كردم. مك اولین كامپیوتر با فونت های كامپیوتری هنری و قشنگ بود.

    اگر من آن كلاس های خطاطی را آن موقع برنداشته بودم مك هیچ وقت فونت های هنری الآن را نداشت. هم چنین چون كه ویندوز طراحی مك را كپی كرد، احتمالاً هیچ كامپیوتری این فونت را نداشت. خب مي بینید آدم وقتی آینده را نگاه مي كند شاید تأثیر اتفاقات مشخص نباشد ولی وقتی گذشته را نگاه مي كند متوجه ارتباط این اتفاق ها مي شود. این یادتان نرود شما باید به یك چیز ایمان داشته باشید، به شجاعتتان، به سرنوشتتان، زندگی تان یا هر چیز دیگری. این چیزی است كه هیچ وقت مرا نا امید نكرده است و خیلی تغییرات در زندگی من ایجاد كرده است.

    داستان دوم من در مورد دوست داشتن و شكست است:
    من خرسند شدم كه چیزهایی را كه دوستشان داشتم خیلی زود پیدا كردم. من و همكارم «وز» شركت اپل را درگاراژ خانه ی پدر و مادرم وقتی كه من فقط بیست سال داشتم شروع كردیم ما خیلی سخت كار كردیم و در مدت ده سال اپل تبدیل شد به یك شركت دو بیلیون دلاری كه حدود چهارهزار نفر كارمند داشت.

    ما جالب ترین مخلوق خودمان را به بازار عرضه كرده بودیم؛ مكینتاش. یك سال بعد از درآمدن مكینتاش وقتی كه من فقط سی ساله بودم هیأت مدیره ی اپل مرا از شركت اخراج كرد. چه جوری یك نفر مي تواند از شركتی كه خودش تأسیس مي كند اخراج شود؟ خیلی ساده. شركت رشد كرده بود و ما یك نفری را كه فكر مي كردیم توانایی خوبی برای اداره ی شركت داشته باشد استخدام كرده بودیم. همه چیز خیلی خوب پیش مي رفت تا این كه بعد از یكی دو سال در مورد استراتژی آینده ی شركت من با او اختلاف پیدا كردم و هیأت مدیره از او حمایت كرد و من رسماً اخراج شدم.

    احساس مي كردم كه كل دستاورد زندگی ام را از دست داده ام. حدود چند ماهی نمی دانستم كه چه كار باید بكنم. من رسماً شكست خورده بودم و دیگر جایم در سیلیكان ولی نبود ولی یك احساسی در وجودم شروع به رشد كرد. احساسی كه من خیلی دوستش داشتم و اتفاقات اپل خیلی تغییرش نداده بودند. احساس شروع كردن از نو.

    شاید من آن موقع متوجه نشدم اخراج از اپل یكی از بهترین اتفاقات زندگی من بود. سنگینی موفقیت با سبكی یك شروع تازه جایگزین شده بود و من كاملاً آزاد بودم. آن دوره از زندگی من پر از خلاقیت بود. در طول پنج سال بعد یك شركت به اسم نكست تأسیس كردم و یك شركت دیگر به اسم پیكسار و با یك زن خارق العاده آشنا شدم كه بعداً با او ازدواج كردم.

    پیكسار اولین ابزار انیمیشن كامپیوتر دنیا را به اسم توی استوری به وجود آورد كه الآن موفقترین استودیوی تولید انیمیشن در دنیا ست. دریك سیر خارق العاده ی اتفاقات، شركت اپل نكست را خرید و این باعث شد من دوباره به اپل برگردم و تكنولوژی ابداع شده در نكست انقلابی در اپل ایجاد كرد. من با زنم لورن زندگی بسیار خوبی را شروع كردیم.

    اگر من از اپل اخراج نمی شدم شاید هیچ كدام از این اتفاقات نمی افتاد. این اتفاق مثل داروی تلخی بود كه به یك مریض مي دهند ولی مریض واقعاً به آن احتیاج دارد. بعضی وقت ها زندگی مثل سنگ توی سر شما مي كوبد ولی شما ایمانتان را از دست ندهید. من مطمئن هستم تنها چیزی كه باعث شد من در زندگی ام همیشه در حركت باشم این بود كه من كاری را انجام مي دادم كه واقعاً دوستش داشتم.

    داستان سوم من در مورد مرگ است:
    من هفده سالم بود یك جایی خواندم كه اگر هر روز جوری زندگی كنید كه انگار آن روز آخرین روز زندگی تان باشد شاید یك روز این نظر به حقیقت تبدیل بشود. این جمله روی من تأثیر گذاشت و از آن موقع به مدت سی و سه سال هر روز وقتی كه من توی آینه نگاه مي كنم از خودم مي پرسم اگر امروز آخرین روز زندگی من باشد آیا باز هم كارهایی را كه امروز باید انجام بدهم، انجام مي دهم یا نه.

    هر موقع جواب این سؤال نه باشد من مي فهمم تو زندگی ام به یك سری تغییرات احتیاج دارم. به خاطر دانستن این كه بالآخره یك روزی من خواهم مرد برای من به یك ابزار مهم تبدیل شده بود كه كمك كرد خیلی از تصمیم های زندگی ام را بگیرم چون كه تمام توقعات بزرگ از زندگی، تمام غرور، تمام شرمندگی از شكست، در مقابل مرگ رنگی ندارند.

    حدود یك سال قبل دكترها تشخیص دادند كه من سرطان دارم. ساعت هفت و سی دقیقه ی صبح بود كه مرا معاینه كردند و یك تومور توی لوزالمعده ی من تشخیص دادند. من حتی نمی دانستم كه لوزالمعده چی هست و كجای آدم قرار دارد ولی دكترها گفتند این نوع سرطان غیرقابل درمان است و من بیشتر از سه ماه زنده نمی مانم. دكتر به من توصیه كرد به خانه بروم و اوضاع را رو به راه كنم. منظورش این بود كه برای مردن آماده باشم و مثلاً چیزهایی كه در مورد ده سال بعد قرار بود به بچه هایم بگویم در مدت سه ماه به آن ها یادآوری بكنم.

    این به این معنی بود كه برای خداحافظی حاضر باشم. من با آن تشخیص تمام روز دست و پنجه نرم كردم و سر شب روی من آزمایش اپتیك انجام دادند. آن ها یك آندوسكوپ را توی حلقم فرو كردند كه از معده ام مي گذشت و وارد لوزالمعده ام مي شد. همسرم گفت كه وقتی دكتر نمونه را زیر میكروسكوپ گذاشت بی اختیار شروع به گریه كردن كرد

    چون كه او گفت كه آن یكی از كمیاب ترین نمونه های سرطان لوزالمعده است و قابل درمان است. مرگ یك واقعیت مفید و هوشمند زندگی است. هیچ كس دوست ندارد كه بمیرد حتی آن هایی كه مي خواهند بمیرند و به بهشت وارد شوند. ولی با این وجود مرگ واقعیت مشترك در زندگی همه ی ما ست.

    شاید مرگ بهترین اختراع زندگی باشد چون مأمور ایجاد تغییر و تحول است. مرگ كهنه ها را از میان بر مي دارد و راه را برای تازه ها باز مي كند. یادتان باشد كه زمان شما محدود است، پس زمانتان را با زندگی كردن به جای زندگی بقیه هدر ندهید.

    هیچ وقت توی دام غم و غصه نیافتید و هیچ وقت نگذارید كه هیاهوی بقیه صدای درونی شما را خاموش كند و از همه مهمتر این كه شجاعت این را داشته باشید كه از احساس قلبی تان و ایمانتان پیروی كنید.

    موقعی كه من سن شما بودم یك مجله ی خیلی خواندنی به نام كاتالوگ كامل زمین منتشر مي شد كه یكی از پرطرفدارترین مجله های نسل ما بود این مجله مال دهه ی شصت بود كه موقعی كه هیچ خبری از كامپیوترهای ارزان قیمت نبود تمام این مجله با دستگاه تایپ و قیچی و دوربین پولوراید درست مي شد. شاید یك چیزی شبیه گوگل الآن ولی سی و پنج سال قبل از این كه گوگل وجود داشته باشد.

    در وسط دهه ی هفتاد آن ها آخرین شماره از كاتالوگ كامل زمین را منتشر كردند. آن موقع من سن الآن شما بودم و روی جلد آخرین شماره ی شان یك عكس از صبح زود یك منطقه ی روستایی كوهستانی بود. از آن نوعی كه شما ممكن است برای پیاده روی كوهستانی خیلی دوست داشته باشید. زیر آن عكس نوشته بود:

    stay hungry stay foolish

    این پیغام خداحافظی آن ها بود وقتی كه آخرین شماره را منتشر مي كردند

    stay hungry stay foolish

    این آرزویی هست كه من همیشه در مورد خودم داشتم و الآن وقت فارغ التحصیلی شما آرزویی هست كه برای شما مي كنم. ​
    نارنجی: اگر به یوتیوب دسترسی دارید می توانید ویدیوی این سخنرانی را با زیرنویس فارسی اینجا ببینید.
    [​IMG] [​IMG] [​IMG] [​IMG]
    منبع : http://www.narenji.ir/3358
     
بارگذاری...
دیگر موضوعات مشابه - داستان استیو جابز
  1. p@rin@z
    پاسخ ها:
    0
    نمایش ها:
    51
  2. M.Bagheri
    پاسخ ها:
    0
    نمایش ها:
    44
  3. raul
    پاسخ ها:
    0
    نمایش ها:
    186
  4. M.Bagheri
    پاسخ ها:
    0
    نمایش ها:
    66
  5. raul
    پاسخ ها:
    0
    نمایش ها:
    48
  6. TaurohtaR
    پاسخ ها:
    0
    نمایش ها:
    87
  7. TaurohtaR
    پاسخ ها:
    1
    نمایش ها:
    105
  8. TaurohtaR
    پاسخ ها:
    0
    نمایش ها:
    90
  9. Niloofar
    پاسخ ها:
    0
    نمایش ها:
    62
  10. Niloofar
    پاسخ ها:
    0
    نمایش ها:
    64
  11. raul
    پاسخ ها:
    0
    نمایش ها:
    100
  12. raul
    پاسخ ها:
    0
    نمایش ها:
    360
  13. M.Bagheri
    پاسخ ها:
    4
    نمایش ها:
    204
  14. raul
    پاسخ ها:
    0
    نمایش ها:
    99
  15. Real Feeling
    پاسخ ها:
    5
    نمایش ها:
    223